Portret majora Nikole Ilića Bajke, čoveka koji je 1918. na rukama naroda donet do zgrade Županije da bi spasao grad od haosa i pljačke, ostavši dosledan vojničkom kodeksu sve do poslednjeg daha i prkosnog uzvika pred okupatorskim cevima.
Major Nikola Ilić Bajka ušao je u istoriju Sombora 13. novembra 1918. godine kao simbol slobode i vojničke časti. Predvodeći vojsku koja je bez prolivanja krvi preuzela upravu nad gradom, postao je figura koja je garantovala mir svim građanima, bez obzira na nacionalnost.
Nakon što mu je austrougarski gradonačelnik Lajoš Klajner predao ključeve grada, major Ilić je povukao nesvakidašnji potez. Zamolio je kompletnu gradsku administraciju da nastavi sa radom kako bi se izbegao haos, strogo zabranivši bilo kakvu odmazdu ili pljačku imovine mađarskih i nemačkih sugrađana.
Iako je preživeo strahote Prvog svetskog rata, smrt ga je stigla u gradu koji je voleo. Aprila 1941. godine, okupatorske snage su ga izvele pred streljački stroj. Njegove poslednje reči, dok je kidao dugmad sa košulje pred cevima, ostale su urezane u kolektivno sećanje Sombora: "Ovako gine srpski vojnik".
Danas, grob čoveka koji je krvlju i čašću zapečatio sudbinu Sombora stoji gotovo neprimećen, čekajući trenutak kada će mu se grad dostojno odužiti spomen-obeležjem.
