Kadijevićevo Otkriće O Duši Naroda: Miloša Su Se Bojali, Ali Su Karađorđa Voleli
Tokom snimanja filma "Karađorđeva smrt" (1983. godine), u režiji Đorđa Kadijevića, zabeležen je događaj koji je odavno nadišao okvire filmske umetnosti i postao deo nacionalne legende. Ono što je trebalo da bude običan radni dan u okolini Orašca i Topole, pretvorilo se u snažan, potresni skup koji niko iz ekipe nije mogao da predvidi.
Ekipa je radila na autentičnim lokacijama vezanim za Prvi srpski ustanak. Glumac Marko Nikolić, u potpunoj maski — sa prepoznatljivim crnim brkovima, u dolami i sa kuburama za pojasom — stigao je na set. U trenutku kada je "Karađorđe" zakoračio među okupljene meštane, nastao je muk.
Seljaci iz okolnih mesta, koji su se okupili da posmatraju snimanje, nisu videli glumca — videli su Vožda. Starci su skidali kape, majke su podizale decu, a ljudi su prilazili da mu poljube ruku. Nisu oni ljubili ruku Marku, već Karađorđu, doživljavajući snažnu istorijsku i emotivnu identifikaciju sa likom koji je pred njima oživeo.
Suočen sa takvom reakcijom, Nikolić je bio duboko potresen. Prema svedočenju reditelja, emocije su nadvladale profesionalnu distancu, a prizor je ostavio snažan utisak i na samu filmsku ekipu.
Reditelj filma, Đorđe Kadijević, kasnije je govorio da mu je taj događaj otkrio koliko je duboka istorijska emotivnost naroda prema Karađorđu, razlikujući poštovanje od ljubavi koju je Vožd uživao u kolektivnoj svesti.
"Video sam koju ljubav i toplinu drži ovaj narod u sebi. Shvatio sam koliko su zapravo voleli svog Vožda...", prisećao se Kadijević u jednom intervjuu.
Film "Karađorđeva smrt" iz 1983. godine ostao je jedno od upečatljivijih televizijskih ostvarenja o voždu Prvog srpskog ustanka, a uloga Karađorđa dodatno je učvrstila status Marka Nikolića kao glumca snažne istorijske ikonografije.
